A great man is one who collects knowledge the way a bee collects honey and uses it to help people overcome the difficulties they endure - hunger, ignorance and disease!
- Nikola Tesla

Remember, remember always, that all of us, and you and I especially, are descended from immigrants and revolutionists.
- Franklin Roosevelt

While their territory has been devastated and their homes despoiled, the spirit of the Serbian people has not been broken.
- Woodrow Wilson

Objavljena knjiga sa Teslinim prevodima Zmajeve poezije na engleski jezik

Prevodi Nikole Tesle na engleski jezik poezije Jovana Jovanovića Zmaja objavljeni su u knjizi Vladimira Todorovića i Sime Matića, “Zagrljaj Tesla i Zmaj/An Embrace Tesla and Zmaj”.

Knjiga donosi prevode 13 Zmajevih pesama, kao i Teslin esej pod naslovom “Zmai Ioan Iovanovich the Chief Servian Poet of Today/Zmaj Jovan Jovanović, vodeći srpski pesnik današnjice”, a naš naučnik je to publikovao u periodu od 1894. do 1897. godine, u njujorškom časopisu za kulturu “The Century Magazine”, naveo je jedan od autora knjige Vladimir Todorović.

U ovom poduhvatu je Tesli pomoć pružilo nekadašnje značajno ime američkog pesništva, docnije i diplomatije, Robert Andervud Džonson. Naime, Džonson je Tesline prevode Zmajevih stihova uveo u formu stiha, s tim da ih je uvrstio i u malu antologiju pesama, zajedno sa izborom savremene poezije Grčke, Poljske, Italije i Irske.

Priloge za knjigu napisali su i akademik Matija Bećković i predsednik Matice srpske profesor dr Dragan Stanić, koji je potpisan pesničkim pseudonimom Ivan Negrišorac, a korišćen je i tekst našeg pokojnog profesora na Univerzitetu Severna Karolina dr Vase D. Mihailovića.

Knjigu “Zagrljaj Tesla i Zmaj/An Embrace Tesla and Zmaj” je objavila Izdavačka kuća “Tiski cvet” iz Novog Sada.

Nikola Tesla i Jovan Jovanović Zmaj susreli su se prilikom jedine Tesline posete Beogradu, 2. jula 1892. godine, kada je vozom, preko Novog Sada, došao u Srbiju, a u Beogradu je tom prilikom organizovan svečani doček.

Rečima dobrodošlice i sa velikim oduševljenjem Teslu je dočekao srpski kralj, mnogi znameniti ljudi tog vremena i brojni građani koji su došli da pozdrave čuvenog genija, a jedan od govornika na toj svečanosti bio je niko drugi do omiljeni pesnik Teslin, Jovan Jovanović Zmaj.

On je naučnika pozdravio stihovima, što je ujedno bio i jedini put da Zmaj javno čita svoje pesme. Tesla, iskreno dirnut ovim susretom, prišao je pesniku i poljubio mu ruku i rekao:

“Kad mi je bilo najteže u Americi i kada sam bio od svih odbačen i neshvaćen, s gorkim suzama sam čitao Vašu poeziju, a sada Vam obećavam da ću Vaše stihove prevesti na engleski jezik i u Americi objaviti”.

Po povratku u Ameriku, Tesla se sa strašću bacio na prevođenje Zmajevih pesama i počeo da piše o srpskoj istoriji. Tako je nastao i Teslin esej iz 1897. godine o gorkoj sudbini srpskog naroda, u kome Tesla koristi i Zmajeve stihove i misli zajedno sa svojim interpretacijama kosovske i pokosovske tragedije srpskog naroda.

Teslini prevodi pesama objavljeni su u čuvenom američkom časopisu „Vek” (The Century Magazine). U istom je magazinu izašao i Teslin tekst posvećen Jovanu Jovanoviću Zmaju, u kome je Tesla američkim čitaocima doneo detaljnu biografiju velikog pesnika i otkrio do tada neke nepoznate detalje koji se tiču početaka Zmajevog književnog rada.

Zahvaljujući Nikoli Tesli, Zmaj je postao prvi srpski književnik koji je preveden i objavljen u SAD.

Zmajeva pesma posvećena susretu sa Nikolom Teslom:

Ne znam šta je, je l suština,
Il to čini samo miso-
Čim smo čuli: dolaziš nam,
Odmah si nas elektrisao.

Na sto žice sprovodnice,
Elektrika juri sirom,
vazduhom će biti spoja
(posle možda i etirom)

-Stoji stablo, stoji Srpstvo,
Majka svakom listu-sinu,
Najsvežiji list mu trepnu
pa odleti u daljinu.

Ti nam, Tesla, ti vrlice,
Ode letom jače struje
U daleku Kolumbiju,
da ti munje kolumbuje.

I ti, Tesla, u kojem se
Ispolinske misli roje,
Tebe vraća neodolje,
Da poljubiš stablo svoje.

Ljubi stablo, dojčine mu,
Sisni dojku, sisni vrli.
Svaka grana srpskog stabla
Tesli tepa, Teslu grli.

Beograd je danas sretan
Rukujuć`se s srpskom dikom
I otkriva srce svoje
Pred Srbinom velebnikom.

No ti moraš opet natrag
-Sastanak nam kratko traje-
Al`toplotu nosi sobom
Bratinskog zagrljaja.

Ostvarena jmiso tvoja
Miso divna i golema:
Među nam biće veza,
A daljina nema, nema.

Razumeće listak svezi
Svaku žilu svoga stabla,
(Elektrika nasih srca)
I bez žica i bez kabla.

Izvor: Serbian Times


SA

 

People Directory

James Scully

James Scully is the author of 10 books of poetry, including Donatello’s Version (Curbstone Press/Northwestern University Press, 2007), four book-length translations, the seminal essay collection Line Break: Poetry as Social Practice (Curbstone Press/ Northwestern University Press, 1988/2005), and Vagabond Flags: Serbia & Kosovo: Journal, Scrapbook & Notes (Azul Editions, 2009). The founding editor of Art on the Line series (Curbstone Press, 1981-1986), he has been a key figure in the movement to radicalize the theory and practice of American poetry—in how it is lived as well as in how it is written.

Born in 1937 in New Haven, CT, Scully lives in Vermont with his wife, Arlene. They’ve been married since 1960 and have a son, John, and a daughter, Deirdre. His awards include a National Defense Fellowship 1959-1962; an Ingram Merrill Foundation Fellowship (Rome, Italy 1962-63); the Lamont Poetry Award 1967 for The Marches; the Jenny Taine Memorial Award 1971 for translation; a Guggenheim Fellowship (Santiago, Chile 1973-74); National Endowment for the Arts Fellowships 1976-77 and 1990; the Islands & Continents Translation Award 1980; and the Bookbuilders of Boston Award 1983 for book cover design.

.
Read more ...

Publishing

The One and the Many

Studies of God, Man, the Church, and the World today

by Metropolitan John D. Zizioulas

This volume offers a collection of Zizioulas articles which have appeared mostly in English, and which present his trinianatarian doctrine of God, as well as his theological account of the Church as the place in which freedom and communion are actualized. The title, The One and the Many, suggests the idea of a profound relationship that exists between the Persons in the Holy Trinity, between Christ and the Church, between one Catholic Church and many catholic Churches. On each of these levels of communion, each one is called to receive from one another and indeed to receive one another. And while this is understandable at the Triadological and Christological levels, it raises all sorts of fundamental ecclesiological questions, since the highest point of unity in this context is both the mutual ecclesial-eucharistic recognition and agreement on doctrine and canonical-eccelesiological organization.

Read more ...